Reünie van de helden van toen

In Houten vroegen Henk Wullink (79) en zijn vrouw Maria zich regelmatig af hoe het met de mensen in Nieuwerkerk zou zijn gegaan. “Dan organiseer je toch gewoon een keer een reünie,” zei Maria. Henk: “Maar hoe begin je zoiets, als je mensen al zo’n dertig jaar niet hebt gesproken?”

Henk begon op de website van de club en stuurde een e-mail naar de secretaris met een aantal namen van vroeger. Hij kreeg één mailadres terug: k.vanrijn@hetnet.nl. “Hetnet, dat gaf niet veel vertrouwen,” lacht hij, “maar ik stuurde toch een mail: ben jij de Klaas van Rijn waar ik vroeger mee heb gespeeld, bel me dan op dit nummer.” Diezelfde middag belde dé Klaas van Rijn van toen. Daarmee had hij meteen een medestander om de reünie te organiseren.

Klaas (78): “Ik woon nog steeds in Nieuwerkerk en wist dat we Theo Wetzel moesten zien te bereiken. Theo kent veel mensen in Nieuwerkerk. Ik zocht zijn broer Ruud op bij de wasstraat waar hij werkt en kreeg Theo’s nummer. Zo hadden we er meteen nog een organisator bij.”

Theo (72): “Ik ben een regelaar. Ik ben nu ook bezig met een reünie van jeugdspelers die ik trainde in de C1, B1 en A1. Ik ben telefoonnummers gaan verzamelen, er kwam een WhatsApp-groep, knipsels uit plakboeken, een datum, en nu staan we hier met twintig ‘helden van toen’, samen met hun vrouwen. Alleen Cor Wijnen, Ruud Snijder en Jaap den Uil heb ik helaas echt niet kunnen bereiken.”

Geheel links: Wim Hoogendoorn(Grote Wim) Staand vanaf links: Joop de Buck, Hans Hazebroek, Gerard Kool,Piet van Dortmont, Anton van de Hoek, Klaas van Rijn, Nico Stuiver, Piet Jongeneel, Gert Strijker, Wim van Stein achter Piet Vis, Allen de Jong enBert Strijker. Op de voorgrond vanaf links: Joop Hazebroek, Theo Wetzel, Faas Molenaar, Ruud Socolowski, Wim Hoogendoorn (Kleine Wim) en Henk Wullink.

Henk: “Het is geweldig dat we hier nu samen zijn. Ik heb hier maar een paar jaar gewoond en gevoetbald, maar het is me altijd bijgebleven. Maria en ik verhuisden vanuit de Achterhoek naar Nieuwerkerk toen ik bij de gemeente Nieuwerkerk aan den IJssel ging werken. Ik speelde in de vierde klasse KNVB bij Pax in Doetinchem en ging op hetzelfde niveau bij Nieuwerkerk spelen. De cultuur was totaal anders dan in het oosten van het land. Al na twee weken moesten we met het eerste elftal bij het bestuur komen. De gordijntjes van de bestuurskamer gingen dicht en daarna kreeg iedereen een kaartje voor Ajax–Celtic. Twee maanden later werd de trainer ineens ontslagen; het team had hem weggestemd. Dat soort dingen kende ik totaal niet. Enkele jaren later verhuisden we voor mijn werk naar Houten en ging ik daar voetballen. Op mijn 33e moest ik stoppen vanwege een enkelblessure. Ik werd geopereerd, en dat ging niet zachtzinnig in die tijd. Ik hoorde letterlijk de splinters op de grond vallen, maar mijn enkel werd er niet beter van.”

Henk hoorde samen met Allen de Jong tot de betere voetballers van deze lichting en speelde ook in de Goudse selectie. De beste speler en volgens Klaas ook het grote voorbeeld was Hans Hazebroek. Hans (81): “Ik debuteerde toen ik 14 was en speelde één seizoen in het eerste elftal. Daarna werd ik door Piet de Visser gescout en ging ik in de jeugd van Sparta spelen. Ik haalde het eerste elftal, maar zat meestal op de bank. Later kocht SVV mij voor 16.000 gulden, waarvan ik tien procent kreeg. Ik heb een geweldige tijd gehad en speelde zelfs tegen Cruijff. Ik wilde daarna graag nog bij Nieuwerkerk spelen, dat is de club van mij en mijn broers, maar dat ging niet door. Andere spelers zouden stoppen als ik kwam, omdat ze wisten dat ik betaald zou worden. Daarom ging ik naar Xerxes. Op mijn 38e heb ik nog één seizoen bij Nieuwerkerk gespeeld.”

Faas Molenaar: “Hans is ook één jaar trainer geweest van de A1 bij Nieuwerkerk. Ik speelde toen in dat team. We merkten meteen dat het allemaal veel professioneler ging; hij bracht de trainingen en aanpak van Sparta mee. Niet iedereen in het bestuur was fan van Hans. Vlak voor het einde van de competitie moest hij stoppen als trainer. Dat vonden wij verschrikkelijk. Uit protest speelden we met rouwbanden en we verspeelden ook nog het kampioenschap.”

Veel spelers wonen nog steeds in Nieuwerkerk. Theo Wetzel en Piet Jongeneel zijn zelfs iedere zondag actief bij Walking Football. Joop Hazebroek, het broertje van Hans, woont in Zweden: “Ik was gescheiden en reed met mijn Scania vaak op Zweden. Ik dacht: ik ga daar wel wonen. Ik ontmoette mijn vrouw en inmiddels woon ik er al 25 jaar. Als Nederland tegen Zweden speelt, ben ik nog steeds voor Oranje hoor!”

Klaas van Rijn: “Ik heb ook de verhuizing meegemaakt van de Rijskade naar het huidige complex. Op de Rijskade waren aanvankelijk niet eens kleedkamers. Het was al luxe toen er vier kleedlokalen kwamen, met in totaal twee douches. Er was geen kantine; als het koud was, brachten trouwe supporters erwtensoep langs het veld. We zijn daar nog wel een keer kampioen geworden. Ik heb mijn hele leven bij een slachterij gewerkt, niet bij Boer, maar bij Bos. Ik had een goede kantoorbaan, maar die werd op een gegeven moment verplaatst naar Apeldoorn. Toen heb ik 22 jaar op en neer gereisd. We hadden een zoon, Arno, die hier ook heeft gevoetbald. We wilden graag nog een tweede kind, maar dat werden er ineens drie: een drieling meisjes. De beste hattrick die ik ooit heb gescoord, zeggen ze.”

Theo: “Ik voetbalde ook op de Rijskade. Allen de Jong was toen mijn trainer. Hij woonde aan de Kortlandstraat en kwam altijd via een heel smal bruggetje naar het veld. Ik keek enorm tegen hem op en durfde nauwelijks iets te zeggen. Hij speelde in het eerste elftal én in het Goudse elftal, dat stelde wat voor. Toen ik 19 was speelde ik zelf in het eerste samen met Allen. Dat vond ik heel bijzonder.”

Het werd een geweldige reünie waarvoor alle spelers die vóór 1975 in het eerste elftal speelden zijn benaderd. Allen de Jong, Klaas van Rijn, Henk Wullink, Theo Wetzel, Gert Strijker, Dik Hazebroek, Piet van Dortmont, Wim Hoogendoorn (kleine), Nico Stuiver, Piet Jongeneel, Joop de Buck, Piet Vis, Ruud Sokolowski, Anton van de Hoek, Gerard Kool, Wim Hoogendoorn (grote), Wim van Stein, Bert Strijker, Joop Hazebroek en Hans Hazebroek en veel partners waren aanwezig. Leo van Dam, Jacques Overvliet, Bram Heuvelman, Leo van Rijswijk, Teun Boele, Koos van Vianen, Inge Post, Cor Stigter en Dik Hazebroek waren helaas verhinderd.

Verhalen opgetekend en uitgewerkt door Marcel de Dood