In de derde speelronde van de competitie ontmoette vv Nieuwerkerk op het thuishonk een oude bekende. Twee seizoenen geleden was Zuidland de tegenstander in de finale om promotie naar de eerste klasse, nu stonden beide ploegen wéér tegenover elkaar. Destijds andere belangen en een andere wedstrijdspanning, nu stond het aanhaken bij de ploegen bovenin de ranglijst op het spel. De wedstrijd op Sportpark Dorrestein had een eenzijdig karakter. Nieuwerkerk dicteerde en controleerde de wedstrijd. Een prima optreden van de brigade van hoofdcoach Gijs Zwaan waarbij een kritische noot op zijn plaats is: het verschil in kwaliteit had met meer doelpunten verschil tot uitdrukking moeten komen.
Vanaf het eerste fluitsignaal van scheidsrechter Maurice Scherpenhuyzen nam vv Nieuwerkerk het initiatief in de wedstrijd. Vlot combinerend werd Zuidland de wil opgelegd en het was eigenlijk wachten tot deze overmacht terug werd gezien op het scorebord. Dat wachten duurde welgeteld 10 minuten. In een rommelige situatie in het zestienmetergebied van Zuidland wist Mitchell Feijen de situatie helder te krijgen en vond zich even later terug in de armen van zijn feestende teamgenoten. Hard en hoog had de krachtpatser in het dak van de goal geschoten en de verdiende voorsprong in de wedstrijd was een feit.
Voor Zuidland was deze vroege tik het sein om de rug te rechten. Een salvo van 6 hoekschoppen achter elkaar volgde, maar de gelijkmaker bleef uit. Na dit cornergeweld ontstond er een vacuum in de wedstrijd. Beide ploegen zorgden voor weinig spektakel in de buurt van beide doelen en de echte spanning ontbrak nog.
Echte spanning ontbrak, vloeiend combinatiespel bleef echter het handelsmerk van de in het vertrouwde rode wedstrijdshirt gestoken thuisploeg. Een combinatieflits was de heipaal van een aanval waarbij Stefan van der Vlegel oog in oog kwam met Zuidlandsluitpost Roy de Ruiter. Laatstgenoemde kwam als overwinnaar uit dit duel, maar de hoekschop daaruit volgend was de Zuidlandploeg te machtig. Een doelpunt waarbij de koppies werden gebruikt. Stefan van Diest verlengde met zijn kop de scherp aangesneden corner van Manasse Labid waarna Mitchell Feijen zich als eindstation meldde. “License to kill”…….. Feijen reageerde koppend dodelijk en kon in minuut 35 van de wedstrijd juichend richting de middenstip lopen.
Wie dacht dat vv Nieuwerkerk het voetje van het gaspedaal ging halen, kwam bedrogen uit. Het was aanvoerder Stefan van Diest die de aanval zelf opzette via de goed spelende Jordan Gout en vervolgens van vleugelflitser Philippe den Hartog de bal op de juiste snelheid kreeg aangespeeld.
Vanaf rand strafschopgebied stuurde Van Diest de bal genadeloos en met de precisie van een hartchirurg naar de kruising. De kruising was ook het eindstation van dit juweel van een aanval: 3-0. Een mooi moment voor de speler die bijna anderhalf jaar door blessureleed niet kon doen waar zijn voetbalhart lag.
Het was ook een periode dat Zuidland volledig werd overspeeld, maar ineens in de persoon van Jasper Huisman een teken van leven gaf door een bal snoeihard op de paal te schieten achter de kansloze Kevin de Geus.
En ineens sloeg de vlam in de wedstrijd. Vanuit het niets. Een opstootje volgde. Bijzonder om te zien. Scheidsrechter Maurice Scherpenhuyzen beoordeelde de situatie vanaf een afstandje en wist door deze rustige uitstraling de boel terug te brengen naar de gewenste temperatuur. Kort hierop gingen beide ploegen naar de kleedkamers.
De tweede helft pakte vv Nieuwerkerk de draad van de eerste helft weer op. Het was de bovenliggende partij. Het was comfortabel in balbezit en de ruimtes werden benut die door eigen voetbalkwaliteiten werden gecreëerd.
Smetje was het geblesseerd uitvallen van doelman Kevin de Geus en ook van Jordan Gout, maar de breedte van de selectie voelde prettig aan en toonde de meerwaarde daarvan. De vervangers zorgden niet voor een negatieve spiraal en het niveau zakte niet door de ondergrens.
Ongeveer een minuut of 10 voor het verstrijken van de officiële tijd scoorde Zuidland de 3-1 na een slippertje in de defensie van Nieuwerkerk. Bracht dit tegendoelpunt de spanning in de wedstrijd terug? Een gortdroog schot van Stefan van der Vlegel gaf het antwoord op deze vraag. Hij gooide de wedstrijd hard in het slot en via de binnenkant van de paal bewees Van der Vlegel dat hij dit soort momenten ruikt om belangrijk te zijn. Wedstrijd gespeeld. Drie punten in de tas. Plek 2 achter Brielle in de stand aangetikt.
Al met al een prachtige middag waarbij ook het gezicht van Menno Homan in de grijnsstand stond. Afgelopen week had Menno Homan het lastige besluit genomen om te stoppen als actief voetballer. In totaal 17 seizoenen actief en in totaal 274 wedstrijden achter zijn naam. In het seizoen 2009-2010 debuteerde de goedlachse klasbak onder trainer Ronald Klinkenberg en reeg daarna succes na succes als een koralen ketting aan elkaar. En nu dus een dikke punt achter zijn carrière.
Een lastige beslissing en eentje om te respecteren. Een sportieve loopbaan om “U” tegen te zeggen. Het zou een mooie waardering zijn als Menno Homan een passende functie toebedeeld krijgt binnen de mooie selectie van vv Nieuwerkerk. Wie kopt de voorzet in?
Ruben eindelijk op je plek ?