“Thuis draait alles om voetbal.”

Richard Boer

“De woensdag- en de vrijdagavond zijn nu vrij, op de andere avonden train ik teams tussen zes en tien uur. Dit jaar ben ik gestopt bij het team van mijn oudste zoon Nicolai, dus is de vrijdagavond vrij gekomen. Ik ben nu nog trainer van het team van mijn andere zoon Levi en assistent bij Zaterdag 1. Vorig jaar was wel heel veel. Het was een goed moment om bij het team van Nicolai te stoppen. Na vijf jaar is het voor hem goed om eens een andere trainer te hebben.”

Richard Boer (42) weet niet anders. Ook toen hij kind was draaide alles om voetbal. “Mijn broertje Raymond en ik schelen twee jaar. We zaten allebei vanaf ons zesde jaar op voetbal en speelden in de selectieteams. Net als nu, twee jongens waarvoor voetbal het belangrijkste is. Mijn ouders stonden altijd samen aan de lijn. Om het jaar speelden Raymond en ik in hetzelfde team, dan was het wel makkelijk. Anders moesten ze zich verdelen. Toen ik 15 was overleed mijn vader en stond mijn moeder er alleen voor. Ze deed dat geweldig. Natuurlijk voelde ik als oudste zoon extra verantwoordelijkheid thuis, maar mijn moeder zorgde ervoor dat alles gewoon doorging.”

“Mijn vader Nico keepte jarenlang in het eerste elftal van Nieuwerkerk. Ook mijn ooms, Ruud, Theo en Hans Wetzel zorgden ervoor dat het bij ons altijd om voetbal ging. Die ooms hebben ervoor gezorgd dat ik als enige in het gezin voor Feyenoord ben. Mijn ouders en Raymond waren voor Ajax.”

“Thuis draait alles om voetbal al is er één uitzondering. Nicolai en Levi stoppen meteen met Fifa spelen als er een bordspel op tafel komt. We spelen vaak met zijn vieren Catan of Yahtzee, van alles eigenlijk. Niemand kan tegen zijn verlies. Maar daar geniet ik echt van, quality-time met het gezin.”

“Ik heb veel hoogtepunten beleefd op de club. Kampioenschappen die ik zelf met het eerste elftal behaalde springen eruit, maar misschien vind ik de bekerwinst met JO8-1 van vorig seizoen nog wel het mooiste. Ik was die ochtend echt nerveus en de kinderen nog meer. We kwamen 2-0 achter, maar toen viel alle schroom eraf en speelden we de tegenstander van de mat. Wat een belevenis.”

“Toen ik 18 was kwam ik na een uitstapje van een jaar bij Excelsior Maassluis terug bij Nieuwerkerk. Ik ging weer in het Eerste voetballen, vijfde klasse toen nog. Jeroen Dammers, een vriend van me, vroeg of ik hem wilde helpen bij de F-selectie. Ik begon als scheidsrechter en later ging ik hem helpen met training geven. Dat ben ik eigenlijk altijd blijven doen. Ik trainde


samen met Ferry Oostrom en was assistent van Wout van Driel en Serge Uytenhoorn, zelf hoofdtrainer van de B1 en nu weer assistent van het eerste. Toen mijn jongens op voetbal gingen begonnen ze bij mijn vriendin Mirella in de F0 en daarna kon het eigenlijk niet anders dan dat ik ze ging trainen. Het is zo leuk om te doen. Want nog veel meer dan bij het eerste team zie je ze enorm groeien in een jaar. Dat is het mooiste wat er is.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *