Joël Zwarts en Nathan Tjoe-A-On – van Nieuwerkerk naar het profvoetbal

Door Marcel de Dood

Joël Zwarts en Nathan Tjoe-A-On speelden in de jeugd van Nieuwerkerk en maken nu deel uit van de A-selectie van Excelsior. Ze begonnen met voetballen bij clubs in de buurt. Joël (20): “Ik stak er bovenuit bij Hillegersberg. De vader van Rob van der Ploeg tipte mijn vader over vv Nieuwerkerk. Ik heb meegetraind en vond het meteen een fijne club. Toen mochten er nog geen spelers van buiten komen, omdat er een grote wachtlijst was. Gelukkig mocht ik toch bij Nieuwerkerk beginnen.”

Nathan (17): “Ik begon al op mijn vierde bij CKC, best bijzonder vanuit Zevenkamp. Daarna speelde ik een jaar dichterbij huis bij XerxesDZB. Samen met mijn vriend Rick Volf ben ik overgestapt naar Nieuwerkerk. Ik heb er drie jaar gespeeld. Raoul Graham was mijn trainer, daar heb ik nog steeds een goede band mee. Toen ik mijn eerste profcontract tekende, was Raoul erbij.”

Joël heeft de beste herinneringen aan Peter de Graaff. “Ik heb nog steeds goed contact met Peter. Hij was mijn trainer in de C1 toen ik terugkwam bij Nieuwerkerk. Ik was vanuit de D1 naar Sparta gegaan. Ik was aan het vlammen, was topscorer en mocht al in hogere teams meedoen. Een paar boys hadden daar moeite mee. Ik was een stille jongen, jonger dan de rest en kon niet op tegen ze buiten het veld. Mijn moeder merkte thuis dat ik veranderde. Van een rustige jongen werd ik een heethoofd. Ze heeft me toen bij Sparta weggehaald. Het was goed voor me, maar ik blijf me afvragen waar ik in mijn carrière had gestaan als ik was doorgegaan. Die jaloerse gasten vielen af bij Sparta en jongens waar ik toen mee speelde zoals Duarte en Ache spelen nu in Sparta 1 in de Eredivisie.”

 

Nathan had meerdere opties toen hij als Nieuwerkerk-speler stage liep bij BVO’s. “Ik had het beste gevoel bij Excelsior. FC Utrecht had ook gekund, maar dat was wel een reis elke dag. Mijn begin bij Excelsior was stroef. Ik haalde als linksbuiten niet het niveau dat ik had tijdens mijn stages. Aan het einde van het seizoen probeerde de trainer me als linksback. Dat voelde meteen beter. Ik was veel meer in het spel betrokken. Excelsior wilde met me door als ik linksback zou blijven.”

Joël is wel altijd linksbuiten gebleven. “Dat heb ik mijn hele leven gespeeld. Ook bij Nieuwerkerk, het liefste met Stefan van Diest achter me op het middenveld. Die was gruwelijk goed, had een goede vrije trap ook. Eigenlijk best raar dat Stefan niet bij een BVO is uitgekomen. In mijn tweede periode bij Nieuwerkerk kwamen de clubs weer. Ik haalde de jeugd van Feyenoord, maar eerst ging ik naar Excelsior. Mijn moeder heeft niet veel met voetbal, mijn vader des te meer. Die was er altijd, bij Nieuwerkerk ook. Ik ging op de fiets en mijn vader kwam met de trein, iedere training en iedere wedstrijd. Nu niet meer. Hij heeft problemen met zijn gezondheid, best ernstig. Laatst kreeg hij weer slecht nieuws, dat deelde hij met me vlak voor de wedstrijd tegen Dordrecht. Dat deed me veel, mijn vader is alles voor me. Ik nam het mee de wedstrijd in. Mijn vader kon ook heel goed voetballen, hij is zo trots op wat ik al bereikt heb. Maar hij is nog maar zelden bij mijn wedstrijden.”

Nathan is de enige voetballer in het gezin. “Mijn vader was American Footballer en mijn zus Joy is net zo fanatiek als ik, maar dan met studeren. Ik doe wel het HBO naast het voetbal. Nog één toets, dan heb ik mijn Propedeuse in Sportmarketing en Management. Ik ben nog jong en denk alleen aan mijn voetbalcarrière. Ik wil eerst mijn debuut maken, dan een basisplaats halen en met Excelsior promoveren. Hopelijk speel ik dan volgend jaar in de basis in de Eredivisie. Dan zien we wel verder.”

Joël is twee jaar ouder en al iets verder. “Vorig jaar speelde ik bij Jong Feyenoord. Het ging goed, ik was topscorer. Feyenoord zou de optie in mijn contract lichten, maar ineens hoorde mijn zaakwaarnemer van Martin van Geel dat het niet doorging. We hebben nog steeds geen idee waarom. Ik heb daarna diverse clubs gesproken en kwam uit bij Excelsior. Ik wilde niet in een Jong-team spelen, bij Excelsior speel en train ik met mannen als Luigi Bruins en Jeffrey Fortes. Spelers waar ik van kan leren. Het begin was goed dit seizoen, ik scoorde twee keer in de eerste wedstrijd. Nu gaat het iets minder, met het hele team ook. We draaien wel goed mee bovenin, dus het komt wel weer goed. Moniz zit er bovenop.”

Ook Nathan leert veel van zijn medespelers. “Ik merk het verschil met de ervaren spelers als je uit de jeugd komt. Ze schatten iedere situatie zoveel beter in, zien veel eerder wat de opties zijn. In de jeugd ontwikkelde ik me heel sterk als linker centrale verdediger. Mijn lange bal, basistechniek en één tegen één-duel kwamen goed tot hun recht. In het eerste elftal richt ik me op de plek van linksback. Ik had pech dat ik in een oefenwedstrijd tegen Heracles geblesseerd raakte. Dat kostte me acht weken en een kans op een basisplaats. Nu zit ik dicht tegen een debuut aan.”

Joël en Nathan kijken met een goed gevoel terug op hun jaren bij Nieuwerkerk. “Een fijne, rustige club”, stelt Joël. Nathan kijkt nog elke week in de voetbal-app wat JO19-1, zijn oude team heeft gedaan. “Ik train nu vaak op zaterdag, als ik op vrijdag niet heb gespeeld. Maar als ik in de basis sta, dan kom ik vaker bij ze kijken.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *