“Ik wil het na de winterstop weer proberen.”

“Op een gegeven moment kwam ik na wedstrijden de trap niet meer op of af. Dan wordt het tijd om te stoppen met voetbal. Mijn enkels zijn versleten door jarenlang voetballen. Ik begon op mijn 7e en heb tot ergens in de 30 gevoetbald. Ik kon het best aardig. Ik speelde bij DSVP in Pijnacker en trainde onder Dick Advocaat, die daar zijn trainerscarrière begon. Hij is nu nog dezelfde driftkikker als toen. Ook nadat ik in 1984 met mijn vrouw Sandra naar Nieuwerkerk verhuisde, bleef ik nog een aantal jaren bij DSVP voetballen. Toen mijn dochter Wendy in 1995 ging voetballen bij Nieuwerkerk ben ik bij deze mooie club gekomen, maar ik heb hier nooit zelf gevoetbald. Ik heb wel 25 jaar in de zaal gespeeld in het eerste en tweede team van ZVV Margriet . Daar ben ik nog bestuurslid.

Wij kennen Frans Tichem (58) als de goedlachse scheidsrechter. Blessures houden hem langs de kant. “Ik was 13 jaar trainer/coach van Wendy tot ze, met een aantal dames vanuit Nieuwerkerk, bij Groeneweg ging voetballen. Toen ik door versleten enkels moest stoppen met voetballen, ben ik als scheidsrechter verder gegaan. Je hoort echt bij de club. Het geklets in de commissiekamer over wedstrijden en het gedoe eromheen, dat is genieten op de zaterdag.”

“Mijn vader was scheidsrechter bij de KNVB. Toen ik een jochie was, ging ik vaak met hem mee. Voor hem was het leuk om niet alleen ergens heen te rijden. Ik genoot ervan om in de bestuurskamer te zitten, dan kreeg je wat te drinken en een broodje kroket van de club. We hebben wel wat meegemaakt, dan moest mijn vader rennen en over het prikkeldraad springen om veilig in de kleedkamer te komen. We zijn ook wel eens met politiebegeleiding van een complex weg gegaan. Het gedoe over scheidsrechters is van alle tijden en zal ook niet zomaar veranderen. Als er iets ergs gebeurt, dan heeft de KNVB een campagne, maar verder veranderen ze niks echt serieus.”

“Ook als scheidsrechter kreeg ik blessures. Ik kreeg regelmatig een zweepslag in mijn kuit tijdens het rennen. Dan strompelde ik naar het einde van de wedstrijd. Ik had niet het idee dat iemand het door had, ze letten meer op je beslissingen dan op hoe je loopt blijkbaar. In het dagelijks leven en bij mijn werk als Inkoper bij het Ministerie van Onderwijs heb ik geen last van mijn blessure, maar het fluiten werd steeds minder leuk. Ik had dagen na de wedstrijd nog last. Ik heb nu een half jaar niet gefloten, dan hoor je trouwens ook ineens niks meer. Ik zit wel in de scheidsrechters-app, daar volg ik de discussies wel. Maar verder niet. Ik wil bij de club horen, daarom ga ik het na de winterstop proberen. Ik moet wel kunnen rennen, fluiten vanuit de middencirkel is niks voor mij. Ook een half veld trekt me niet. Ik wil me wel inzetten om jonge scheidsrechters te begeleiden. Ik heb een schat aan ervaring en het lijkt me goed om dat over te brengen.”

De vader van Frans in actie

“Vroeger waren er spelregelwedstrijden met jeugd tegen andere verenigingen. John Blankenstein organiseerde dat in de regio. Misschien best een goed idee, zo’n concept als een voetbal pubquiz met voetbal- en spelregelkennis. Hoeveel spelers zouden weten dat je bij een doeltrap niet buitenspel kunt staan? Voor scheidsrechters komt er nog veel meer bij kijken dan kennis van de regels. Het kan zomaar uit de hand lopen. Ik had het een keer, een seniorenwedstrijd. Binnen vijf minuten was het knokken, echt klappen met de volle vuist. Er stonden blijkbaar nog rekeningen open van de heenwedstrijd. Ik dacht: wat gebeurt me nou toch? Ik kon er niks aan doen. Ik ben nog wel even zoet geweest met de formulieren en rapportage naar de KNVB. Gelukkig zijn het de uitzonderingen. De meeste wedstrijden lopen soepel, al moet ik na de wedstrijd wel zelf op zoek om een hand te krijgen van coaches of aanvoerder. Dat zou toch standaard moeten zijn voor iedereen.”

Versleten enkels – door Kevin Neleman

Het patroon dat Frans beschrijft zien we vaker. Gewrichtskraakbeen (het laagje tussen de botten) slijt met de jaren. Dat is overigens heel normaal. Bovengemiddeld veel belasten van de enkel, zoals voetballen, kan dit proces versnellen. Het wordt pas vervelend als het gepaard gaat met irritatie. Door die irritatie van het kraakbeen kan de enkel met zijn banden stijf worden. Dat is meestal de ochtend ná een grote inspanning, zoals na een wedstrijd fluiten. Daardoor gaat de enkel anders bewegen. Door deze – en nog vele andere veranderingsprocessen bij mensen met gewrichtspijn – kunnen er spierklachten ontstaan.

Wil je dit voorkomen, moet je terug naar de basis. Dat is een goed en soepel bewegende enkel. Met fysiotherapeutische mobilisatietechnieken kunnen we hierbij helpen. Als de enkel eenmaal goed beweegt, moet deze stabiel genoeg worden. Dit kan met behulp van oefeningen. Een handig hulpmiddel is de Versterk je Enkel app (gratis te downloaden in de App store). In het geval van veldsport-scheidsrechters is het belangrijk om daarna de looptraining op te bouwen. Zo went de enkel samen met alle onderbeenspieren aan deze belasting. Zo verklein je de kans op een spierblessure. En heb je een minder pijnlijke enkel na het fluiten.

Marcel de Dood, 2019

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *