“Als scheidsrechter kan ik minder delegeren.”

Rinus de Wolf

“Leeftijd is maar een mathematische rekeneenheid”, zo geeft Rinus de Wolf aan dat hij zich jonger voelt dan de 69 jaren die hij telt. Direct is duidelijk dat Rinus een beta-man is. “Dat klopt wel. Ik ben heel planmatig en wiskundig ingesteld. Ik studeerde Civiele Techniek en rekende voor Rijkswaterstaat aan modellen voor druk en golfslag om de Oosterscheldekering te kunnen maken. De supercomputers waarop we dat toen deden brachten me een carrière bij EDS en Hewlett Packard. Daar ontwikkelde ik meer de mensenkant in me. Ik stuurde de accountteams jarenlang aan, tot ik vijf jaar geleden pensioneerde.”

“Het vaak genoemde zwarte gat is aan me voorbij gegaan. De voetbalclub was daarbij een van de ankers. Toen ik nog werkte was de voetbalclub een deel van mijn ontspanning en nu brengt het vastigheid, uitbreiding van mijn sociale leven en inspanning.”

“Ik ben scheidsrechter geworden toen ik merkte dat het team dat ik van de D’tjes tot laat in de senioren trainde en coachte me niet meer nodig had. Mijn zoon Remco ging op voetbal en ik werd zijn trainer. Ik heb zijn team door de puberteit heen geholpen en veel jongens volwassen zien worden. Mijn rol veranderde van trainer en leider die alles bepaalde tot uiteindelijk de persoon die de opstelling die ik doorkreeg van de mannen op papier zette en mocht vlaggen. Dan zit je rol er echt op.”

“Op zich past het wel bij mij. Ook in het werk was ik goed in delegeren. Als je mensen de ruimte geeft, dan komt er meestal veel goeds uit. Voetballers, of het nu kinderen, pubers of volwassenen zijn, moet je ook in hun waarde laten. We hadden altijd een flink verschil in niveau in het team en dat was nooit een probleem. Een team vangt dat met elkaar op en ik zag altijd dat spelers positief zijn naar jongens die minder goed zijn. Mogelijk heeft dat ook met mijn begeleiding te maken. Ik heb afgeleerd om commentaar te geven, toen ik merkte dat het geen effect heeft.”

“Met veel plezier ben ik nu scheidsrechter. Ik floot eerst alleen de vrouwen en ben daarna alle seniorenteams gaan doen. Meestal één wedstrijd in het weekend, we hebben een goede groep scheidsrechters en krijgen bij de senioren alle wedstrijden gevuld. Ik kan als scheidsrechter minder delegeren dan als manager of als coach. Je ziet wel eens grensrechters waar je echt niet van op aan kunt. Partijdigheid of desinteresse, je komt het allebei tegen. Maar ook dat gaat meestal goed. Ik ben gelukkig ongevoelig voor commentaar. Ik hoor het wel, maar het doet me niet veel. Dat is wel heel fijn als scheidsrechter.”

“Ik heb zelf kort gevoetbald, van mijn 17e tot mijn diensttijd. Na mijn studie ben ik hard gaan werken. Ik heb nu tijd voor mijn kleinkinderen, die zie ik echt opgroeien. Dat heb ik van mijn eigen kinderen minder gezien, ik kwam thuis als zij naar bed gingen. De avonden met Remco op de voetbalclub waren dan mooie momenten. Mijn dochter Sandra korfbalt al haar hele leven. Voor haar bleef het bij supporteren en het vervoer naar de uitwedstrijden.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *